Jeroen Bakker
Het Wooferland - classichouse - festival bestaat dit jaar vijf jaar en dit werd gevierd met een jubileumeditie op het Houtrakterrein in Spaarnwoude.
Enkele jaren geleden bezocht ik dit kleine festival al, en de organisatie is anno 2008 helaas toch enigszins de commerciële weg ingeslagen. Wat echter niet is veranderd is de uitgelaten sfeer. Geen agressie of drugsverlopen strakke koppen maar een hoop lachende gezichten en dansende 'oudere jongeren'.
Wooferland begon ooit als een zeer kleinschalig gratis housefeestje voor de Amsterdamse incrowd. Het ongedwongen sfeertje met 1 tent, 's middags een hoop spelende kinderen en 's avonds een klein feest met een paar honderd man die dansen op house uit de jaren tachtig en negentig is inmiddels uitgegroeid tot een festival met een stuk of vijf podia. Helaas heeft de organisatie de toegangsprijs (aan de deur) niet onder de € 20 weten te houden, en € 7,50 om je auto te parkeren is geen lekkere binnenkomer.
Eenmaal binnen merk je echter al snel dat ondanks de groei de unieke sfeer van een kleinschalig festival nog steeds overheerst. Op een apart terreintje worden de kids vermaakt met een opblaaskussen en wat ander vertier, even verderop wordt al stevig gedraaid door dj's van de oude stempel. Zelfs een zwangere vrouw (waar zie je die over het hoofd) kan je in het daglicht nog spotten en enigszins bedremmeld hoor je iemand fluisteren over een 'kolfpauze'. Maar deze alom aanwezige vaders en moeders blijken nog behoorlijk van zich af te kunnen feesten. Classichouse wordt, gezien de hogere leeftijd van het publiek, blijkbaar alleen nog gewaardeerd door een wat oudere doelgroep. En laat die groep nou net een opperbeste stemming hebben en zeer hard feest kunnen vieren.
Sommige dj's, zoals Remy, Steve Rachmad of DJ Marnix gaan al lang mee maar zijn nog steeds populair, anderen, Cellie, Per of bv Spider Willem draaien in een kleiner circuit nog steeds - al minder frequent of meer achter de schermen - mee. Wie herinnert zich nog de zaterdagavonden van Cellie in de legendarische Mazzo, of Timemachine van DJ Per in de Melkweg. Deze dj's doen het nog steeds en lijken hun roots verre van vergeten. De klassieke houseplaten, al dan niet gedigitaliseerd, blijken soms een verademing vergeleken bij het minimale techno en electro geluid van tegenwoordig.
Wooferland bestaat bij de gratie van een ouder wordend publiek die vrolijkmakende house wil horen, geen 60 euro voor een kaartje wil betalen, geen uren in de rij wil staan voor een drankje of tot op het bot gefouilleerd wil worden door een gorilla in een ID & T shirt. Wellicht zal er in de komende jaren hier en daar een nieuwsgierige jongere zich melden aan de poort, al dan niet aangetrokken door een remix van een oudere plaat. Hij of zij zal het niet begijpen en afdruipen. Mooi.
|
