| |  | |
Theaterrecensies
|
| |
|
|
| | | | |  | Beauty and the Beast: suikerzoet sterrenfeestje
| 
| |
Pien Koome
Vanaf het eerste moment kom je oren en ogen te kort bij de musical Beauty and the Beast. Zoals het een waardige Joop van den Ende productie betaamt, zijn kosten noch moeite gespaard om er een oogverblindend spektakel van te maken. Decor, kostuums en belichting zijn prachtig en zorgen voor een aaneenschakeling van mooie plaatjes. Jammer is dat het daar ook een beetje bij blijft. Want hoewel Chantal Janzen en Stanley Burleson overtuigen als het mooie meisje en het beest, blijft de rest van de cast steken in overdreven karikaturen.
Musicals kenmerken zich meestal niet door enorme diepgang van verhaallijn en karakters. En iedereen die het Disneyverhaal van Beauty and the Beast kent, weet dat je daarbij niet veel verder komt dan te constateren, dat schoonheid niet van buiten zit. Joop van den Ende heeft zich samen met de Amerikanen Glenn Casale (regie), Alan Menken (muziek), Linda Woolverton (script), John Maclmnis (choreografie) Howard Ashman en Tim Rice (liedteksten) ontfermd over deze groots opgezette musical. Onze eigen Martine Bijl zorgde voor een vlotte vertaling. Het resultaat van al deze inspanningen is een prachtig plaatjesboek: het ensemble huppelt het ene moment rond op een levensecht dorpsplein, terwijl er het volgende moment in een mum van tijd een sprookjesachtig paleis op het podium staat. Daar is al het personeel betoverd, waardoor er een compleet servies ronddanst en spelers vermomd zijn als dressoir en schemerlamp.
Het aantal BN-ers is ruimschoots vertegenwoordigd op het toneel. Carlo Boszhard speelt Lumière, Mariska van Kolck kruipt in de rol van theepot en René van Kooten is de patser, die voortdurend achter het lieftallige meisje aanzit. Hoewel het lastig is om dit sprookjesachtige verhaal naturel te brengen, wordt de voorstelling door de potsierlijke vertolking van deze sterren bijna een kinderlijk stripverhaal.
Stanley Burleson zet zijn rol wel geloofwaardig neer. Hij is aandoenlijk sympathiek als het nurkse beest, dat opgesloten zit in een monsterlijk lichaam. Ook Chantal Janzen is perfect gecast voor haar rol. Ze is niet alleen mooi en lief, maar staat ook stellig en fier overeind in deze dragende rol. Haar personage is zowel schattig als stoer en op de juiste momenten geeft zij haar karakter zelfs humor mee.
Genoeg te zien en te beleven dus. Maar na afloop overheerst het gevoel, dat je naar een suikerzoet sterrenfeestje hebt zitten kijken. Weliswaar een samenzijn met prachtige muziek, dans en zang, maar echte ontroering ontbreekt.
| |
 Agenda
| | | |
|
| |
|
|
| |
|
|
| | |
