Bob Lapajian
Zorro, Mary Poppins of Evita: de personages uit Joop van den Ende-musicals zijn nou niet bepaald doorsnee mensen. In Next to Normal maken we echter kennis met een heel gewoon gezin. Weliswaar een gezin dat met een groot probleem te maken heeft, maar toch: mensen die zo bij je om de hoek zouden kunnen wonen. Next to Normal experimenteert met het genre van het toneeldrama in musicalvorm en dat smaakt naar meer.
In de nieuwste Joop van den Ende-musical blijven het gebruikelijke spektakel en de glitter en glamour achterwege. Hoofdpersoon Diana Goodman heeft te maken met een bipolaire stoornis en daar is niets schitterends aan. De stoornis heeft een grote invloed op het gezinsleven: dochter Nathalie schaamt zich voor haar moeder en neemt liever niemand mee naar huis. Echtgenoot Dan ondersteunt zijn vrouw met veel toewijding, maar lijdt ook onder deze zware taak: "Liefde is ziek", zingt hij zelfs.
De musical slaagt goed in het oproepen van een realistische sfeer. De personages hebben gewone gesprekken met elkaar en soms wordt er zelfs gevloekt. De voorzichtig opbloeiende liefde tussen Nathalie en klasgenoot Henry zal iedereen die zich zijn middelbare schoolperiode nog herinnert, bekend voorkomen. Opkomend talent Michelle van de Ven heeft precies de juiste, 'gewone' uitstraling voor de rol van opstandige, eigenzinnige en soms ook verongelijkte puberdochter. Wim van den Driessche speelt de rol van Diana's man heel beheerst, zelfs als aan het eind blijkt dat hij, net als Diana, worstelt met een onverwerkt verleden. Ook Simone Kleinsma weet maat te houden. Haar rol van psychiatrische patiënt met stemmingswisselingen herbergt de valkuil om flink over the top te gaan, maar daar trapt Kleinsma gelukkig niet in. Ook in haar zang weet ze perfect maat te houden: ze zingt grote stukken in kwetsbaar falset, maar laat ook niet na op vol volume te zingen als de muziek daar om vraagt. En de moderne poprockmuziek van Tom Kitt vraagt daar zo nu en dan om. De teksten van Brian Yorkey zijn door Daniël Cohen vaardig vertaald, waarmee hij de zoveelste geslaagde musicalvertaling aan zijn oeuvre toevoegt. De topcast weet hoe ze de teksten moeten voordragen en dat leidt meerdere malen tot indrukwekkende en ontroerende momenten: de scène waarin Diana door haar zoon verleid wordt om het leven op te geven, is adembenemend mooi.
Next to Normal is in feite een gezongen drama. Als om dat te bevestigen ontving de voorstelling in 2010 de prestigieuze Pulitzer Prize voor drama. Zo'n musical over het dagelijks leven en alle problemen die dat met zich mee kan brengen, is nog een betrekkelijk nieuw fenomeen, zeker voor de mainstream-musical. Het is lovenswaardig dat Joop van den Ende Theaterproducties met het programmeren van Next to Normal deze nieuwe vorm van musical een breder publiek probeert te geven. Laten we hopen dat dat lukt, want deze voorstelling doet verlangen naar meer.
Next to Normal van Joop van den Ende Theaterproducties. Regie: Paul Eenens. Gezien op 23 januari in Theater De Lampegiet in Veenendaal.
|
