Brian Lo Sin Sjoe
Ubu is een absurdistisch en zeer fysieke voorstelling over een dictator, die flink wat concentratie vereist. Voor de avontuurlijke bezoeker valt er echter best wat te genieten, m.n. van de sensationele Nicola Mastroberardino als Ubu.
De productie begint in een atelier in het fictieve land Polonië waar gestructureerd aan het schilderen van een wetsvoorstel - in vele talen - gewerkt wordt. Zeer langzaam aan wordt de gevestigde orde verstoord als de opstandige Ubu het boek van het koningskind met zijn verf bekladt. Kort na dit onbestrafte incident brengt de op macht beluste vrouw van Ubu hem op het idee om gewelddadig de macht over te nemen. Het publiek is getuige van het ontstaan van zijn terreurregime en wordt op slinkse wijze ook medeplichtig gemaakt. Uiteindelijk eindigt de eerste helft in een verf-slagveld. In de tweede helft wordt er getracht weer orde in de chaos te scheppen. Ubu wordt als oorlogsmisdadiger aangeklaagd voor een internationaal strafhof.
De eerste helft is gebaseerd op de absurdistische stukken over Koning Ubu van Alfred Jarry (1873-1907). De tweede helft is een geheel nieuwe creatie van de gelauwerde Britse schrijver Simon Stephens, waarin wordt getoetst hoe toereikend woorden zijn om gruwelijke oorlogsmisdaden te bewijzen en te berechten. De verwarring die taal met zich meebrengt is een zeer belangrijk element in deze productie. Er staat dan ook prominent een schilderij van de toren van Babel tegen de muur en de productie heeft een eigen taal ontwikkeld bestaande uit diverse Europese talen, waaronder Duits, Engels, Nederlands en Frans. Deze smeltkroes van talen gaat ook nog eens gepaard met de karakteristieke fysieke lichaamstaal van de Duitse regisseur Sebastian Nübling, wat het gevoel van een manisch circus van geweld compleet maakt.
Ubu is een co-productie van Toneelgroep Amsterdam en Schauspiel Essen. De cast is samengesteld uit acteurs van beide gezelschappen. Wat deze productie zeker de moeite waard maakt is het spel van Nicola Mastroberardino als Ubu. Hij interpreteert de rol als een verwende rockster, die vulgair, sadistisch en narcistisch is. Zijn dynamiek en uitstraling maken het stuk. Hij vormt een fascinerend grotesk stel met de veel rijpere Frieda Pittoors, die van Ma Ubu een komische wolf in schaapskleding weet te maken. Verder is Dimitrij Schaad het noemen waard, wiens gewelddadige clown McClub doet denken aan een hyperfysieke versie van Joe Pesci in Good Fellas.
Voor deze voorstelling dient de toeschouwer goed uitgerust te zijn, want zoals gezegd vergt het veel concentratie vanwege de taal, chaos, vorm, inhoud en tijd (het wordt zonder pauze gespeeld). De eerste helft is ook een stuk boeiender dan de tweede vanwege de slapstick elementen, die niet kunnen opboksen tegen de opsomming van getuigenissen in de rechtzaal. Ubu is een ietwat onevenwichtige productie met fascinerende grotesk komische elementen en een indrukwekkende hoofdrol.
|
