Jacques Nachtegaal - Het Collectief N & P
Heren van de Thee blijft je bij, niet alleen omdat dit meer dan goed toneel is. Wat het meeste beklijfd is hoe je 'baboe', gespeeld door Dewi Evita Reijs, langzaam ouder ziet worden. Steeds weer zie je haar iets in leeftijd opschuiven, haar houding verouderd, haar pasjes worden voorzichtiger en ze lijkt zelfs kleiner te zijn aan het eind van de voorstelling. Een absoluut geweldige acteerprestatie.
Heren van de Thee is een voorstelling naar het boek van Hella S. Haasse uit 1992, dat handelt over de familie Kerkhoven. Aan de hand van brieven van de familie Kerkhoven uit het begin van de 20e eeuw schreef Haasse dit prachtige verhaal. De familie Kerkhoven bezit een theeplantage in Indië (Indonesië) als zoon Rudolf (Cees Geel), afgestudeerd in Delft, naar de Oost terugkeert. Daar blijkt dat zijn broertje August (Hein van der Heijden), mislukt aan de Universiteit van Wageningen, tweede man is geworden op de familieplantage.
Voor Ruud is er geen plaats in het bedrijf. Als pleister op de wonde krijgt hij een stuk onmogelijke grond om een eigen plantage op te beginnen. Ru weet er een succes van te maken, terwijl het familiebedrijf van zijn vader door zijn broertje naar de bliksem wordt geholpen. Broer August blijkt een lanterfanterende levensgenieter die liever zich met paarden en races bezighoudt en zich op het mondaine leven van Bandoeng stort.
Ru's zuster Cateau (Oda Spelbos), is na het overlijden van de jongste zus uit het gezin met haar man, Joan Henny (Hajo Bruins, lid van de 1e kamer), naar het moederland (Nederland) teruggekeerd. Vandaar uit wordt het familiebedrijf geleid. De twee zoons van Ru en zijn vrouw Jenny, (Nienke Romer) worden voor hun opleiding in huis opgenomen bij Cateau en Joan Henny en trekken steeds meer toe naar dit kinderloos paar, tot ongenoegen van Ru. De familieperikelen die hierdoor ontstaan vormen de basis voor een enorm familieconflict. Dat conflict leidt tot verwijderingen binnen de familie en tot een steeds eenzamer leven voor Jenny, die onder Ru's ogen steeds verder wegkwijnt op de afgelegen plantage.
Niet alleen de verbroken familiebanden en de onderlinge strijd tussen eerst en later geborene maar vooral de intriges, het wantrouwen en de schijnbare desinteresse binnen de familie maken dit verhaal tot een meer dan interessante familiekroniek. Als dat verhaal, in een bijzonder sterke regie van Ger Thijs, dan ook nog eens op bijzonder pakkende wijze op de planken wordt gebracht in een eenvoudig maar wel treffend decor, dan heb je te maken met een toneelvoorstelling van formaat. De sfeer van Indië wordt heel treffend neergezet door het tempo van handelen. Je proeft als het ware de geuren van de gordel van smaragd.
In Heren van de Thee zijn enkele rollen die er uitspringen. Cees Geel weet van Ru een heel krachtdadig maar ook breekbaar personage te maken. Ook Oda Spelbos, voor velen beter bekend als die rooie uit Flikken Maastricht, maakt haar rol zo realistisch dat je vanzelf meegaat in haar wereld. De meeste indruk maakte echter Dewi Reijs, die hoewel ze een kleine, dienende rol speelt, je werkelijk laat genieten van ambachtelijk acteerwerk. En dat voor een nog zo jonge actrice. Dat belooft wat voor de toekomst.
|
