Pien Koome
Verrassing na verrassing bij Nu even niet/Nu even wel. Allereerst zit het publiek rondom het podium. In het midden een mooi gedekte tafel, wijnglazen er op, kroonluchter er boven. Dan blijkt het speelvlak een draaiplateau te zijn, waardoor de spelers van alle kanten bespied kunnen worden. En zo voelt het ook bij deze dubbelvoorstelling van scenarioschrijfster Maria Goos: alsof je zelf een tafeltje verderop in een restaurant zit en stiekem kunt meeluisteren. Het publiek wordt vervolgens deelgenoot van de gesprekken tussen respectievelijk vier vrienden en vier vriendinnen. Met messcherpe dialogen wordt het verschil tussen mannen en vrouwen genadeloos blootgelegd.
Nu even niet schreef Goos op verzoek van haar oude vrienden van de Toneelacademie Maastricht. Het werd een lunchvoorstelling, die vanwege groot succes in theater Bellevue in Amsterdam werd opgevolgd door Nu even wel, dat speciaal werd geschreven voor vrouwen. Nu worden beide voorstellingen achter elkaar vertoond.
Als eerste zijn de heren aan de beurt. Vier vrienden, veertigers, ontmoeten elkaar al vijftien jaar iedere maand in hetzelfde restaurant. Ze bevinden zich een avond lang in de 'zeurvrije zone', zonder het gemekker van hun partners. De heren kennen elkaar al vanaf hun studententijd. Zodoende delen ze een fors verleden, met daarin zowel mooie als minder aangename herinneringen. De conversatie van de vier is voortdurend lekker indirect, het gaat overal over, maar nergens wordt de diepte in gedoken. Uiteraard volgt naarmate de avond vordert en de wijn rijkelijk vloeit een ommezwaai in de sfeer.
De dames pakken het in 't tweede gedeelte natuurlijk volstrekt anders aan. Ook zij zitten aan tafel, hun zielenroerselen worden eveneens met drank doorspekt. Maar het effect dat dit op de vrouwen heeft, is van een totaal ander kaliber als bij de mannen. Waar de heren al gauw luchtigheid verkiezen boven diepgravende analyses, tonen de vrouwen zich kwetsbaar en bereid tot op 't bot te gaan. De herkenbaarheid is in beide gevallen groot en zorgt voor veel hilarische momenten. Maar ook weet Goos als geen ander een dubbele laag aan te brengen in de conservatie. Oud zeer komt naar boven en leidt tot pijnlijke confrontaties.
De spelers kunnen uitstekend met het materiaal van Goos uit de voeten. Onder andere Bart Klever, Arie Kant, Leny Breederveld en Wivineke van Groningen leven zich lekker uit. Deze dubbelvoorstelling was vorig seizoen al te zien en beleeft nu een korte reprise. Wie de mogelijkheid heeft, moet zeker gaan kijken. Een avondje herkenning waar in eigen kring nog lang over nagepraat kan worden.
|
